Orhan ve Hülya Aytürk: Büyük yaşta mutluluk Bazen kendimiz bile zor inanıyoruz ama, bu gerçekten oldu: kırk yıldan beri mutlu bir evliliğimiz var. Böyle bir evlilik bilhassa bu zamanda çok nadirdir! Elbette ki, bizim de zor dönemlerimiz olmuştur ama, bunları birlikte aşmayı bildik. Gerçekten zor sorunlarımız olduğunda, bunları birlikte tartıştık ve birlikte en iyi çözümü aradık. Belki de bunun nedeni hiç bir zaman hayali saraylar inşa etmemiş olmamızdır. Kariyip Adalarına bir lüks gemiyle tatil veya pahalı mücevherler bizim için gerekli değildi. Küçük, elle tutulabilir mutluluk anları bizim için çok daha önemliydi. Başka insanlarla samimi buluşmalar. Pazar günleri komşularla kahve içmek. Müzik derneğindeki iyi arkadaşlarla bir bardak kırmızı şarap içmek. Ve tabii ki ailemiz. Kendisi anne olduğunda kızımızın parlayan gözleri. Torunumuzun okula gittiği ilk gün. İşte bunlar kesinlikle unutamayacağımız gerçek anlardır. “Carpe diem” (Gününü yaşa). Romalılar bu vecizeye göre yaşamışlar. Mümkün olduğu sürece gününü yaşa! Söylendiği gibi: mutluluk idrak ettiğinden daha yakındır, kendi bahçende, parktaki bir yürüyüşte, aile ile yapılan bir eğlenti gezisindedir. Mutlu kalmamızı sağlayan teknik yardımcı araçların (örneğin merdiven asansörleri ve asansörler) olması durumunda ise mutluluğumuz daha fazladır.   Bir sonraki